KRÓLUJ NAM, CHRYSTE!

ROK z LSO – Liturgia Męki Pańskiej

Liturgię Męki Pańskiej sprawuje się po południu około godziny 15, jeśli racje duszpasterskie nie przemawiają za późniejszą porą. Liturgia składa się z czterech części: liturgii słowa, adoracji Krzyża, Komunii świętej i przeniesienia Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Po modlitwie powszechnej odbywa się uroczysta adoracja Krzyża. Można ją przeprowadzić w dwojaki sposób, zależnie od okoliczności. Zgodnie z wielowiekową tradycją, w Wielki Piątek po ukończeniu liturgii Męki Pańskiej, przenosi się Najświętszy Sakrament do Grobu Pańskiego i wystawia do adoracji.

~”Liturgia Męki Pańskiej” (Mszał Rzymski dla Diecezji Polskich)

 

W tym dniu, w którym „Chrystus został złożony w ofierze jako nasza Pascha” (1 Kor 5,7), jawnie spełniło się to, co od dawna było przyobiecane pod osłoną figury kryjącej w sobie misterium: prawdziwy Baranek zastąpił baranka, który Go zapowiadał i jedyna ofiara Jezusa spełniła to, co zapowiadały liczne ofiary krwawe. Albowiem „dzieła odkupienia ludzi i uwielbienia Boga, które zapowiadały kierowane przez Boga wielkie wydarzenia w życiu ludu Starego Testamentu, dokonał Chrystus Pan, szczególnie przez paschalne misterium swojej błogosławionej męki, zmartwychwstania i chwalebnego wniebowstąpienia; «przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą i zmartwychwstając, przywrócił nam życie». Albowiem z boku Chrystusa umierającego na krzyżu zrodził się przedziwny sakrament całego Kościoła”. Wpatrując się w krzyż swego Pana i Oblubieńca, Kościół obchodzi swoje narodziny i rozmyśla nad powierzonym sobie posłannictwem, aby na wszystkie narody rozszerzać owoce męki Chrystusa, jakie dzisiaj wspomina, z wdzięcznością za tak niewysłowiony dar.

~”Ceremoniał Liturgicznej Posługi Biskupów”

 

Więcej o tym opowie nam ks. Rafał Wroński